TA 5 ΔΥΣΚΟΛΑ ΧΡΟΝΙΑ (ISFM)

ΔΥΣΚΟΛΕΥΟΥΝ ΠΟΛΥ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ

Θα ήθελα μετά από αρκετό καιρό να επικοινωνήσω απευθείας μαζί σας και να σας πω λίγα πράγματα τα οποία αντικατοπτρίζουν την τωρινή μου άποψη.

Η εξέλιξη των πραγμάτων δεν έγκειται πλέον τόσο για το πώς θα επιτευχθεί το PSI αλλά πως θα αποφευχθεί μια ανεξέλεγκτη χρεοκοπία. Μην θεωρείτε ότι η εξέλιξη του PSI είναι αυτή καθαυτή, που θα καθορίσει την μοίρα της Ελλάδας.

Η μοίρα της Ελλάδας προδιαγράφεται από την αδυναμία της να μπορέσει να δημιουργήσει έστω και μια οριακή επανεκκίνηση της οικονομίας της, πράγμα που σημαίνει δηλαδή, ότι αν δεν καταφέρει να υποχωρήσει η ύφεση η οποία έχει εγκλωβίσει όλο το εγχώριο οικονομικό σύστημα, τότε ο δρόμος για μια ανεξέλεγκτη χρεοκοπία είναι ορθάνοιχτος.

Εάν τα πράγματα αυτή την στιγμή διατηρούνται κατά κάποιον τρόπο αξιοπρεπώς σε ότι αφορά το βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων ( έστω και οριακά αξιοπρεπώς), οφείλεται στο ότι ακόμα υπάρχει λίπος , δηλαδή οι Έλληνες έχουν ακόμα κάποιες αποταμιεύσεις οι οποίες βοηθούν να διατηρηθούν τα προσχήματα της κοινωνικής ευπρέπειας.

Στο σημείο που φθάσαμε όμως για να μπορέσει η ελληνική οικονομία να γίνει ανταγωνιστική είτε το θέλουμε είτε δεν το θέλουμε, θα πρέπει να μειωθεί άμεσα το παραγωγικό κόστος κάθε προϊόντος. Αυτό λοιπόν μπορεί να συμβεί με δύο τρόπους:

Είτε με φθηνό δανεισμό των επιχειρήσεων , πράγμα εξαιρετικά δύσκολο υπό τις παρούσες συνθήκες, είτε με αλλαγή νομίσματος. Μια όμως οποιαδήποτε αλλαγή νομίσματος από ευρώ σε κάποιο εγχώριο νόμισμα θα οδηγούσε με μαθηματική ακρίβεια σε μία ανεξέλεγκτη χρεοκοπία και φυσικά θα ήταν ηλίθιο το ελληνικό κράτος εάν επρόκειτο να αλλάξει νόμισμα και να μην κάνει μια χρεοκοπία χωρίς όρους.

Κατά την δική μου άποψη είναι αδιανόητο αυτό το μεγαλοφυές σχέδιο το οποίο ακούγεται ΝΑ ΠΤΩΧΕΥΣΟΥΜΕ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩ!

Δηλαδή ερωτώ απλά, τι θα κερδίσουμε εάν πτωχεύσουμε και παραμείνουμε στο ΕΥΡΩ;

Θα εξακολουθήσουμε να παραμένουμε πισθάγκωνοι σε μία Νομισματική Ένωση η οποία θα μας επιβάλλει δημοσιονομική πειθαρχία στην πτωχευμένη κατάσταση στην οποία θα βρισκόμαστε. Αυτά δεν γίνονται βρε παιδιά!

Εν πάση περιπτώσει μην θεωρήσετε ότι είναι δυσκολότερο να επανέλθουμε σε μία κατάσταση ανάκαμψης της οικονομίας μας μετά από μία άτακτη πτώχευση, παρά να πετύχουμε το ίδιο υπό τις παρούσες συνθήκες.

Οι Έλληνες γενικώς είμαστε ένας λαός οι οποίοι δεν μπορούμε να ενταχθούμε σε ένα πρόγραμμα ανάλυσης της απόδοσής μας με βάση μόνο τις μακροοικονομικές συνθήκες που επικρατούν στην χώρα μας.

Εμείς λειτουργούμε ( πιθανώς κακώς-πιθανώς καλώς)  με βάση το θυμικό μας και με μία μεσογειακή διαισθητικότητα η οποία όμως δεν περιορίζεται μόνο σε αυτό που βλέπουμε αλλά σε αυτό που σκεφτόμαστε και σε αυτό που ονειρευόμαστε.

Είμαστε δηλαδή ένας λαός ο οποίος αυτοτροφοδοτείται και επιβιώνει δια μέσου των χιλιετιών χάρη στην ευρηματικότητά του και στην αισιοδοξία του πράγματα τα οποία η καλοζωία τα εμποδίζει να αναπτυχθούν. Δεν είναι τυχαίο ότι το οτιδήποτε το κάνουμε την τελευταία στιγμή και περιέργως πως το κάνουμε και καλά.

Διότι λειτουργεί το αίσθημα της αυτοσυντήρησης το οποίο είναι τόσο έντονο που υπερνικά κάθε πιθανό ή απίθανο εμπόδιο και επειδή έχουμε αυξημένο και το συνειδησιακό μας κόσμο, καταλαβαίνουμε πολύ εύκολα κάποια στιγμή ότι πρέπει από κάποιο συγκεκριμένο σημείο και μετά να λειτουργήσουμε επιθετικά προκειμένου να κερδίσουμε το χαμένο έδαφος.

Για να συμβεί αυτό όμως θα πρέπει να έχουμε χάσει ουσιαστικά το έδαφος κάτω από τα πόδια μας. Μόνο τότε μπορούμε να λειτουργήσουμε κατ’ αυτόν τον τρόπο. Και το τελευταίο μας προτέρημα ή χάρισμα είναι ότι είμαστε υπεραισιόδοξος λαός ο οποίος μπορεί μέσα στο σκοτάδι να ονειρεύεται το φως, που μπορεί μέσα στο σκοτάδι να είναι χαρούμενος, που μπορεί μέσα στο σκοτάδι να έχει όρεξη να κάνει χιούμορ.

Έκανα ένα πείραμα 10 ημερών ,το οποίο θα σας το ανακοινώσω κάποτε ( βέβαια χωρίς να χρησιμοποιήσω επιστημονική μεθοδολογία ), όπου παρατήρησα ότι όσο ανέβαινε η αισιοδοξία και η ψυχική ευχαρίστηση, παρόλο ότι βρισκόμαστε σε χαλεπούς καιρούς, συμμετείχε όλο και περισσότερος κόσμος – εν αγνοία του- στο πείραμα αυτό.

Θέλω με λίγα λόγια να σας πω ότι τώρα που οι συνθήκες δείχνουν ότι τελματώνουμε και οδηγούμαστε στην τελευταία φάση της οικονομικής μας  καταβύθισης, θα μπορέσουμε σε χρονικό διάστημα μικρότερο της πενταετίας να ανακάμψουμε και να δούμε να δημιουργείται μια καινούρια Ελλάδα.

Και μην μου φέρνετε το παράδειγμα της Αργεντινής γιατί εδώ δεν είναι Αργεντινή. Είμαστε τελείως διαφορετικοί άνθρωποι με αντίληψη οξύτατη που ΝΑΙ δεν τον έχουν όλοι οι λαοί του κόσμου ( και με μεγάλο μας ελάττωμα ότι είμαστε απείθαρχοι και γι’ αυτό δεν μπορούμε να μεγαλουργήσουμε) και εν πάση περιπτώσει οι κάτοικοι  Αργεντινής δεν είχαν ΠΑΠΠΟΥ ΤΟΝ ΟΔΥΣΣΕΑ!!!!!

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει τις επόμενες ημέρες τα μάτια σας να είναι ανοιχτά.

Προσέχετε σας παρακαλώ και αυτές τις εκλάμψεις που κάνει το Χρηματιστήριο Αξιών Αθηνών διότι όταν θα ξεκινήσει η Αύξηση Μετοχικού Κεφαλαίου των τραπεζών υπάρχει πολύ μεγαλη πιθανότητα να γίνει το πατείς με πατώ σε στην έξοδο και γενικώς καλό είναι να είμαστε όλοι μας προσεκτικοί σε όλα.

Θα περάσουμε δύσκολα χρόνια , πολύ δύσκολα. Νομίζω όμως ότι κοντά στο 2018 τα σημάδια ανάκαμψης θα είναι ισχυρά, αρκεί να μην βρεθούν άτομα ανίκανα , που θα ηγηθούν της χώρας μας στην πορεία αυτής της διαδρομής.

Θα μου πείτε δεν μπορεί να υπάρξει άλλο σενάριο καλύτερο από αυτό;

Μακάρι να υπάρξει και μακάρι να κάνω εγώ λανθασμένη αποτύπωση των γεγονότων.

Μακάρι !

Συμεών Παπαδημητρίου

Πρόεδρος Bestlodge Finance ΑΕ

Source: ISFM - Greek and Cypriot News